Nieuws

Dankbaar terugkijken naar 2018

“De dankbaarheid. Het jaar 2018. Diepe dalen en grote hoogtepunten. De rauwheid van het leven, de duisternis en alle pijn. De bloei van het leven, de ontwikkeling en alle liefde. De mensen, de verbinding, het weten. Ontmoeten, ontdekken, ontspannen. Het gemis, de traan, het oogverblindende en onwaarschijnlijke. Het zien, het voelen, het aanraken. De kracht van leiding, vertrouwen en inzicht. Het onwetende. De overschreden regels en de vrijheid. Het vliegen, zweven en beleven. Daar. In onbehapbare dimensies, levens en gevoelens. Het ego. Het knokken. Werken en rusten. De stappen, zoveel sprongen. Vooruit, achter en verder dan ogen reiken. Daar in de verte. Het licht. De liefde. De saamhorigheid, de beloftes en de verlangens. De innigheid en openheid. Het hart, de ziel. De taal. Het bloed dat weer stroomt. De woorden in eindeloze boeken. Ademloze gesprekken. Het springen, dansen, lachen en vallen. Het reizen en de vernieuwing. De grijpende noten van muziek. Het ongrijpbare van de zinnen. De afwezigheid en het bestaan. Het weerhouden van en het leren in onze thema’s. De onderwerpen van toen en nu. Vroeger, hier en morgen. Doorheen. Aankijken. Rennen, ver en verder. Bewust. Een eindsprint. En stop. Bedachtzaam en ontwaakt. De handen uitgestoken. Wij.”

De bookshop in regenachtig Dublin

Laura is cursist en schrijft reisverhalen. Bij Intuïtief Traject is zij een persoonlijke reis aangegaan. In haar blog schrijft ze over haar ervaringen.

In het regenachtige Dublin viel de bookshop direct op. Met een felgroen gekleurde etalage en hangende boeken binnenin scheen het in de droevigheid van de dag. De warme sfeer werd bij binnenkomst meteen duidelijk. Het voelde er liefdevol en zacht, rust en kalmte. Een vrouw zat tussen de boeken op haar typemachine te tikken, de eigenaresse vernam ik. Ik liep wat rond en zag vooral oude, bruine boeken. Historische boeken die al jaren in de kast stonden om gelezen te worden. Achterin de bookshop stonden twee oude stoelen. Ik keek nog wat rond en ondanks de hoeveelheid boeken pakte ik er geen uit de kast. Ik was te overprikkeld misschien, onrustig in mijn hoofd, en voelde mij niet volledig in staat van liefde verkeren. En op het moment dat ik dat bewust besefte begon ik bijna automatisch weer te voelen. Ik ging van mijn hoofd weer terug naar mijn hart. De liefde door mijn lijf begon ik te voelen en omarmen in die paar minuten dat het duurde. En hoe meer ik weer terugkwam in mijn lichaam, hoe meer ik mij weer op mijn gemak voelde. Alsof je op bepaalde momenten ineens een knopje om kunt zetten. Ik voelde het veranderen en mijn hoofd werd rustig, mijn hart in vrede.

Ik ging zitten in een van de stoelen en bracht mijn lichaam tot rust. Ik keek naar links en zag een bordje ‘religion’. Niet altijd de eerste genre die ik uit zou kiezen, maar een boek viel me vooral op. Het was oud-bruin en ik pakte het zonder na te denken uit de schap. “Unexpected Freedom” stond er op de voorkant. Geen beschrijving van het boek op voor- of achterkant te vinden. Ik bladerde door het boek en vond de volgende alinea: it might come as quite a surprise, when suddenly, in the middle of our striving to attain or get rid of something, we find our heart opening like a window, revealing to us the spacious vista of an unexpected kind of freedom: the freedom to fully meet ourselves as we are right now; the freedom to fully experience all the situations and emotions that seem to be obstacles to our happiness, without having to believe in or follow theier apparant messages. What allows us to abide in that unexpected freedom, finding stillness and clarity in the eye of the storm, is a spacious, embracing awareness of the present moment.

We praten wel eens over ‘toeval’ bij het tegenkomen van dit soort boeken die precies aansluiten bij je gevoel of wens. Of het tegenkomen van bepaalde mensen met een bepaalde boodschap, of tegen een situatie aanlopen die op geen beter moment had moeten komen. Ik betrap mezelf er steeds vaker op wanneer ik uitroep ‘dat is toevallig!’ tegelijkertjid in mijn weten iets zegt; natuurlijk is dat geen toeval. Alles wat we uitstralen met onze gedachten, komt als vanzelf op ons pad terecht.

Wat ik heb gemerkt sinds ik mij vaker en bewuster afstem op de liefde van de ziel is dat er toevalligheden die geen toevalligheden zijn op me afkomen. Ik hoef niets meer te doen dan Zijn. Hoe vaker je je afstemt, hoe vaker je terugkrijgt waar je onbewust naar hebt gevraagd. Het maakt gesprekken met mensen interessanter, het maakt random ontmoetingen ineens vanzelfsprekend, het maakt de natuur mooier, het maakt boeken, films, quotes of songteksten zinvoller. Het maakt jouw totale Zijn betekenisvol.

Het boek in de bookshop was deze week een duidelijk voorbeeld van even uit mezelf getreden zijn naar weer bewust bij mezelf zijn en hier een klein kadootje voor terugkrijgen.

Oh, en terwijl ik dit blog zit te typen, op een zaterdagochtend om 10 uur, zie ik een pop-up verschijnen van een binnenkomende mail. Mijn leraar mailt over de opdracht van de volgende les. Mogen we dit ook meenemen als geen toeval?  

Hoe zien jouw chakra’s er eigenlijk uit?

Hoe zien jouw chakra’s er eigenlijk uit?” Kreeg ik laatst de vraag. Lastige vraag, dacht ik nog. Het is een gevoel, een weten, een energie die ik moeilijk in een hokje kan plaatsen. Maar ik vond het toch een interessante vraag en dus voelde ik even: is er een beeld of kleur die bij me opkomt? Ik zag draaikolkjes in verschillende kleuren. En op ieder draaikolkje voelde ik een soort bootje, zacht dobberend. Ik vertelde haar dat wanneer ik mij in een onrustige situatie bevind of wanneer ik niet genoeg naar mijn gevoel aan het luisteren ben dat het water harder en harder gaat kolken en dat het bootje wiebelt. Alsof er een bepaalde druk van onderuit het water aan de oppervlakte komt om alle energie op te eisen. Ze lachte en keek me indringend aan. “Ik durf het bijna niet te vertellen” zegt ze “mijn chakra’s zijn allemaal smileys. En wanneer er onguur in de lucht hangt zie ik ze boos of verdrietig naar me kijken. Terwijl de chakra’s die in balans zijn naar me zwaaien. Als een hele blij smiley.” Dit gesprek deed me goed. Humor hoeven we niet te vergeten op intensieve cursusavonden. Het maakt ook niet uit hoe de chakra’s eruit zien. Als we ze als individu voelen is de energie hieromheen allesomvattend. Ik ging met een brede glimlach naar huis, die avond.

 

Regendruppels

 

Als ik om mij heen kijk, even weg van mijn laptop, dan zie ik mensen als jij en ik. Genietend van elkaar, van de tijd die zij doorbrengen. Genietend van het moment waarin zij zich nu bevinden. Daar in dat kroegje, terwijl buiten de regendruppels tikken. De regendruppels die aangeven dat ook de wolken even los moeten laten. Van verdriet, van vreugde. Het maakt niet uit waarvoor, want soms mogen tranen gelaten worden. Zelfs in situaties waarvan je ze niet verwacht of niet durft te laten, houd ook geen wolk rekening met ons. En dat hoeft ook niet. Want als de wolken de regendruppels niet laat gaan, dan bloeien de bloemen niet, dan verdort het gras en blijven boeren sproeien en sproeien zonder verandering. Droogte ontstaat. Net als bij de mens, bij jou en mij. Ook wij zouden stoppen met bloeien.

Tijdens de eerste cursus heb ook ik mijn druppels moeten laten gaan. Moeten en mogen. Allereerst omdat ik ze niet kon stoppen en daarnaast omdat het mocht. De ruimte en vrijheid was en is daar. Alles wat gevoeld wordt mag gevoeld en gedeeld worden. Ongemakkelijk op het begin, maar verlichting achteraf. En hoe vaker het verdriet wordt toegelaten, hoe beter het bloeiproces op gang komt. Want van verdriet komt uiteindelijk vreugde. En zo heb ik onder andere ondervonden dat het pellen van de laagjes om onze kern van liefde en licht een proces van overgave is. Overgave aan ieder gevoel dat op ieder moment aanwezig is. De overgave aan datgene waarmee we kunnen pellen om stapjes dichterbij te komen. Dit kan overgave van angst zijn, van verdriet, van boosheid, van frustratie, van blijdschap. Overgave van het gevoel. En dat maakt deze cursus zo bijzonder. De ruimte die er is om het proces aan te gaan en de kern in onszelf op te zoeken.

En hoewel er nog dikke laagjes om de kern gebonden liggen, heb ik afgelopen zomer liefdesstralen hierdoorheen gevoeld. Ik heb geluk en intense liefde gevoeld. Liefde naar mezelf en naar de wereld om mij heen. De kern van het hier en nu, in al haar mooiheid. Licht geven, zweven en ruimte innemen waar dat mag en kan. Ik heb mogen voelen en ervaren wat het met je doet om de laagjes van je af te schudden. Wat het resultaat is van ontwikkelen. Ik omarm het proces wat is en wat nog komt en alles wat tot nu toe doorvoeld is beschouw ik als dankbaarheid. Het zijn de laagjes die de druppels aantikken om uiteindelijk de zon weer te kunnen laten schijnen.

 

De groene rugzak van Laura

Toen ik als individu op deze aarde belandde ontving ik een rugzak. Een grote, mooie groene rugzak. Eentje om mee op reis te gaan. Ver weg, of juist dichtbij. Dat werd me niet verteld, toen. Mijn rugzak vulde zich met zoveel moois, zoveel groen en zon, met verdriet, frustratie. Met van alles eigenlijk. Ik nam mijn rugzak ook overal mee naar toe en telkens werd hij zwaarder en zwaarder. Toch bleef ik vullen, ik wilde niets weggooien. Dat was van mij. Tot ik een tijdje geleden moest kruipen om mijn rugzak nog te kunnen dragen. Het werd tijd om mijn rugzak te legen, voordat ik weer kon vullen.

Dus ik ging op reis. Met mijn gevulde rugzak vol ervaringen zocht ik naar een bestemming die niet blijkt te eindigen. De reis is de bestemming zelf. En dat is juist het mooie van deze reis gebleken. Want iedere stap heeft mij dichter bij de kern gebracht die in mijzelf en daarmee in ieder van ons ligt verscholen. Geluk en verlichting kunnen alleen wijzelf ervaren. Het Wat en Wie we zijn tot het diepste aanraken. Het is zoveel meer dan woorden kunnen vullen. Het vult pagina’s en boeken vol en toch moeten we ervaren om het echte te begrijpen. Daar gaan we al.. ‘het echte’. Wat is dat eigenlijk? Het antwoord is niet simpel al weet ik nu dat we heel dichtbij kunnen komen. En wie er voor openstaat, kan mee op zoek. Door op reis te gaan.

En zo kwam Intuïtief Traject op mijn pad terecht. Onderweg, tijdens mijn reis, werd mijn pad gevolgd naar waar het op dat moment moest zijn. Zoals dat soms kan gaan. Ik was er niet naar op zoek, ik kwam hier en wist het. Dit was de plek om mijn rugzak te legen, hier ontving ik ruimte. En zo begon ik met legen, 11 lessen lang. Iedere week opnieuw doorzocht ik mijn rugzak naar iets wat ik weg wilde gooien. Ik zette ‘m wijd open. En vandaag vertel ik jullie het laatste pad van cursus 1, voordat ik verder wandel naar cursus 2.

Want als ik terugkijk op mijn reis bij Intuïtief Traject in het afgelopen halfjaar kan ik met overtuiging laten weten dat iedere les mij iets heeft mogen geven.

Met bibberende benen zat ik, verdwalend in de woorden van de leraar, in een lokaal met vreemde mensen, hartkloppingen van de spanningen en zwetend van de onrust om wat ik allemaal voelde. Maar ook voelde ik steeds vaker de zon door mijn lichaam stralen, ik liet onrust los en fysieke bedrukkingen verlichtte. Ikzelf verlichtte stukje bij beetje. Mijn rugzak begon vanuit zichzelf weg te gooien.

En hoe meer wijd open ik mijn rugzak zette, hoe meer ik voelde. Ik voelde de plekken van emotie in mijn lichaam. Ik voelde dat er dingen veranderde, ik voelde steeds meer wat en wie ik ben. Ik voelde dat alles er mag zijn, altijd en overal. Jij en ik mogen er zijn, zonder oordeel. En zo ervaren we allemaal ons eigen thema. Tijdens de cursus hebben we de mogelijkheid gekregen om onze eigen thema’s te omarmen en aan te gaan. We hoefden ook niet te praten, ieder tijdens onze eigen reis. Verdriet, pijn, blijdschap, ultiem geluk was wat mijn rugzak en dus uit mij kwam. Mentaal en fysiek zweefde het om me heen.

We leerden met oefeningen en kregen handvatten aangeboden om te ervaren. Kleuren die vanuit het hart van de aarde via mijn voeten naar binnenstroomden, visualisaties over de gronding waar ik op begon te vertrouwen, mijn eigen zon die altijd boven mij haar stralen laat schijnen, het aanvoelen van energieën van medecursisten, het loslaten van plaatjes en dus van perfectie, het zetten van onze aura en wegduwen van iets wat niet langer meer in ons leven hoort of past. Loslaten. Er was ruimte, een opening. Alles wat was en is mocht er zijn, altijd en overal. En dat maakt mij ontzettend dankbaar dat ik mijn pad voor een deel bij Intuïtief Traject heb mogen bewandelen. Ik kan nog heel veel woorden hieraan geven, maar het enige wat is gebleken is de ervaring van verandering. Alleen. En toch samen.

Meedoen- regeling

Met een laag inkomen een vergoeding ontvangen van €150,- om les te volgen bij ons?
Wij doen mee met de Meedoen-regeling van de Gemeente Nijmegen.
Doe jij mee? Let op, de regeling duurt voorlopig tot 1 oktober 2017.

Hier vind je meer informatie en een aanvraagformulier.

En ga je starten, dan wensen we je een leerzame cursus toe!

 

Stromen a/d Maas

stromen-aan-de-maas-sept-2016

“Zondagochtend 11 september was er Stromen a/d maas. Het weer was ons super gezind. Op een mooi rustig plekje aan de Maas gingen we als groep mediteren. Door de schepen op de achtergrond hoorden je de golven en dat straalde een rust uit. Super!!! De tijd vloog om en was veel te snel ten einde. Zeker voor herhaling vatbaar en een aanrader.” Jacquelene

Jaarfeest 2016

PSX_20160711_224622Inspirerende workshops door leraren, een sfeervol verhaal met muziek, genoeglijk samenzijn dat waren de ingrediënten van ons jaarfeest 2016.

Proefles BIO 1 voor jongeren

Proefles BIO 1 voor jongeren

Van jongs af aan ben je aan het leren. Door te kijken, luisteren en zelf te ervaren. Een groot deel van je tijd besteed je aan leren op school. Je ontwikkelt jezelf en vormt steeds meer je eigen ik. Het verstand en je denken krijgt hierin het meeste aandacht.
Omgaan met emoties en gevoelens van jezelf en uit je omgeving leer je vaak niet op school.
Helemaal als je (hoog)gevoelig bent kan het nogal eens lastig zijn hoe je kan omgaan met alle prikkels, emoties, spanningen, ideeën en verwachtingen en keuzes die je moet maken.

Bij Intuïtief Traject kan je dit samen met andere jongeren spelenderwijs leren.
Ben je tussen de 12 en 18 jaar dan kan jij meedoen met de proefles.
Thema’s die aan bod komen in de proefles zijn gronden en stevig staan, eigen ruimte en jij als regisseur van je leven. De proefles is gratis te volgen ter kennismaking voor de hele cursus BIO 1 jongeren die later wordt aangeboden.

Bel of mail ons even om je op te geven

Zaterdag 16 juli 10.00 – 12.00

Start Readingopleiding september

Wil jij een volgende stap zetten in je persoonlijke & professionele groei door intuïtieve ontwikkeling?

 

Onze volgende readingopleiding start!

  • maandag 5 september 2016 start groep 11.
  • je leert om een roos, aura, chakra reading te geven: een heldere, neutrale en respectvolle communicatie met het wezen van de ander. Je leert de energie en informatie  van de ander waar te nemen en te verwoorden wat belangrijk is in diens leven.
  • Je creëert meer vrijheid om vanuit je eigen heldere kern te communiceren met jezelf, de ander en de wereld.
  • je bewustzijn over wie je bent en je eigen leven groeit en er ontstaat steeds meer ruimte om vol in het leven te staan, dit bewust-zijn creëert helderheid en rust.
  • inhoudelijke en praktische informatie vind je hier.

 

Interesse (om mee te doen)?

  • wil je meer weten kom naar de informatieavond voor cursisten na BIO 3
    • vrijdag 10 juni 19.30- 21.00 uur
    • toelichting over het lesprogramma
    • ervaringen horen van studenten
    • een stukje les van de readingopleiding ervaren
  • je kunt je nu vrijblijvend aanmelden voor een check, omdat je overweegt om te starten of gewoon omdat je nieuwsgierig bent
    • de check is een korte reading  waarin wordt gekeken of er voor jou een JA voor de readingopleiding is, of je er aan toe bent, of het klopt voor jou nu en wat de opleiding jou kan brengen
  • is jouw vooropleiding nog niet compleet?
    • in de zomer 22 t/m 28 augustus is er  de vakantieweek  Vrouw & energie 1 en Man en Energie 1 aanmelden
    • overleg met ons over de mogelijkheden.
  • aanmelden voor de readingopleiding graag vóór 9 juli 2016