De bookshop in regenachtig Dublin

Laura is cursist en schrijft reisverhalen. Bij Intuïtief Traject is zij een persoonlijke reis aangegaan. In haar blog schrijft ze over haar ervaringen.

In het regenachtige Dublin viel de bookshop direct op. Met een felgroen gekleurde etalage en hangende boeken binnenin scheen het in de droevigheid van de dag. De warme sfeer werd bij binnenkomst meteen duidelijk. Het voelde er liefdevol en zacht, rust en kalmte. Een vrouw zat tussen de boeken op haar typemachine te tikken, de eigenaresse vernam ik. Ik liep wat rond en zag vooral oude, bruine boeken. Historische boeken die al jaren in de kast stonden om gelezen te worden. Achterin de bookshop stonden twee oude stoelen. Ik keek nog wat rond en ondanks de hoeveelheid boeken pakte ik er geen uit de kast. Ik was te overprikkeld misschien, onrustig in mijn hoofd, en voelde mij niet volledig in staat van liefde verkeren. En op het moment dat ik dat bewust besefte begon ik bijna automatisch weer te voelen. Ik ging van mijn hoofd weer terug naar mijn hart. De liefde door mijn lijf begon ik te voelen en omarmen in die paar minuten dat het duurde. En hoe meer ik weer terugkwam in mijn lichaam, hoe meer ik mij weer op mijn gemak voelde. Alsof je op bepaalde momenten ineens een knopje om kunt zetten. Ik voelde het veranderen en mijn hoofd werd rustig, mijn hart in vrede.

Ik ging zitten in een van de stoelen en bracht mijn lichaam tot rust. Ik keek naar links en zag een bordje ‘religion’. Niet altijd de eerste genre die ik uit zou kiezen, maar een boek viel me vooral op. Het was oud-bruin en ik pakte het zonder na te denken uit de schap. “Unexpected Freedom” stond er op de voorkant. Geen beschrijving van het boek op voor- of achterkant te vinden. Ik bladerde door het boek en vond de volgende alinea: it might come as quite a surprise, when suddenly, in the middle of our striving to attain or get rid of something, we find our heart opening like a window, revealing to us the spacious vista of an unexpected kind of freedom: the freedom to fully meet ourselves as we are right now; the freedom to fully experience all the situations and emotions that seem to be obstacles to our happiness, without having to believe in or follow theier apparant messages. What allows us to abide in that unexpected freedom, finding stillness and clarity in the eye of the storm, is a spacious, embracing awareness of the present moment.

We praten wel eens over ‘toeval’ bij het tegenkomen van dit soort boeken die precies aansluiten bij je gevoel of wens. Of het tegenkomen van bepaalde mensen met een bepaalde boodschap, of tegen een situatie aanlopen die op geen beter moment had moeten komen. Ik betrap mezelf er steeds vaker op wanneer ik uitroep ‘dat is toevallig!’ tegelijkertjid in mijn weten iets zegt; natuurlijk is dat geen toeval. Alles wat we uitstralen met onze gedachten, komt als vanzelf op ons pad terecht.

Wat ik heb gemerkt sinds ik mij vaker en bewuster afstem op de liefde van de ziel is dat er toevalligheden die geen toevalligheden zijn op me afkomen. Ik hoef niets meer te doen dan Zijn. Hoe vaker je je afstemt, hoe vaker je terugkrijgt waar je onbewust naar hebt gevraagd. Het maakt gesprekken met mensen interessanter, het maakt random ontmoetingen ineens vanzelfsprekend, het maakt de natuur mooier, het maakt boeken, films, quotes of songteksten zinvoller. Het maakt jouw totale Zijn betekenisvol.

Het boek in de bookshop was deze week een duidelijk voorbeeld van even uit mezelf getreden zijn naar weer bewust bij mezelf zijn en hier een klein kadootje voor terugkrijgen.

Oh, en terwijl ik dit blog zit te typen, op een zaterdagochtend om 10 uur, zie ik een pop-up verschijnen van een binnenkomende mail. Mijn leraar mailt over de opdracht van de volgende les. Mogen we dit ook meenemen als geen toeval?