Ervaringen van cursisten

“Als ik om mij heen kijk, even weg van mijn laptop, dan zie ik mensen als jij en ik. Genietend van elkaar, van de tijd die zij doorbrengen. Genietend van het moment waarin zij zich nu bevinden. Daar in dat kroegje, terwijl buiten de regendruppels tikken. De regendruppels die aangeven dat ook de wolken even los moeten laten. Van verdriet, van vreugde. Het maakt niet uit waarvoor, want soms mogen tranen gelaten worden. Zelfs in situaties waarvan je ze niet verwacht of niet durft te laten, houd ook geen wolk rekening met ons. En dat hoeft ook niet. Want als de wolken de regendruppels niet laat gaan, dan bloeien de bloemen niet, dan verdort het gras en blijven boeren sproeien en sproeien zonder verandering. Droogte ontstaat. Net als bij de mens, bij jou en mij. Ook wij zouden stoppen met bloeien.

Tijdens de eerste cursus heb ook ik mijn druppels moeten laten gaan. Moeten en mogen. Allereerst omdat ik ze niet kon stoppen en daarnaast omdat het mocht. De ruimte en vrijheid was en is daar. Alles wat gevoeld wordt mag gevoeld en gedeeld worden. Ongemakkelijk op het begin, maar verlichting achteraf. En hoe vaker het verdriet wordt toegelaten, hoe beter het bloeiproces op gang komt. Want van verdriet komt uiteindelijk vreugde. En zo heb ik onder andere ondervonden dat het pellen van de laagjes om onze kern van liefde en licht een proces van overgave is. Overgave aan ieder gevoel dat op ieder moment aanwezig is. De overgave aan datgene waarmee we kunnen pellen om stapjes dichterbij te komen. Dit kan overgave van angst zijn, van verdriet, van boosheid, van frustratie, van blijdschap. Overgave van het gevoel. En dat maakt deze cursus zo bijzonder. De ruimte die er is om het proces aan te gaan en de kern in onszelf op te zoeken.

En hoewel er nog dikke laagjes om de kern gebonden liggen, heb ik afgelopen zomer liefdesstralen hierdoorheen gevoeld. Ik heb geluk en intense liefde gevoeld. Liefde naar mezelf en naar de wereld om mij heen. De kern van het hier en nu, in al haar mooiheid. Licht geven, zweven en ruimte innemen waar dat mag en kan. Ik heb mogen voelen en ervaren wat het met je doet om de laagjes van je af te schudden. Wat het resultaat is van ontwikkelen. Ik omarm het proces wat is en wat nog komt en alles wat tot nu toe doorvoeld is beschouw ik als dankbaarheid. Het zijn de laagjes die de druppels aantikken om uiteindelijk de zon weer te kunnen laten schijnen.” ( Laura)

 

Het persoonlijke reisverhaal van Laura   (basiscursus 1)

“Toen ik als individu op deze aarde belandde ontving ik een rugzak. Een grote, mooie groene rugzak. Eentje om mee op reis te gaan. Ver weg, of juist dichtbij. Dat werd me niet verteld, toen. Mijn rugzak vulde zich met zoveel moois, zoveel groen en zon, met verdriet, frustratie. Met van alles eigenlijk. Ik nam mijn rugzak ook overal mee naar toe en telkens werd hij zwaarder en zwaarder. Toch bleef ik vullen, ik wilde niets weggooien. Dat was van mij. Tot ik een tijdje geleden moest kruipen om mijn rugzak nog te kunnen dragen. Het werd tijd om mijn rugzak te legen, voordat ik weer kon vullen.

Dus ik ging op reis. Met mijn gevulde rugzak vol ervaringen zocht ik naar een bestemming die niet blijkt te eindigen. De reis is de bestemming zelf. En dat is juist het mooie van deze reis gebleken. Want iedere stap heeft mij dichter bij de kern gebracht die in mijzelf en daarmee in ieder van ons ligt verscholen. Geluk en verlichting kunnen alleen wijzelf ervaren. Het Wat en Wie we zijn tot het diepste aanraken. Het is zoveel meer dan woorden kunnen vullen. Het vult pagina’s en boeken vol en toch moeten we ervaren om het echte te begrijpen. Daar gaan we al.. ‘het echte’. Wat is dat eigenlijk? Het antwoord is niet simpel al weet ik nu dat we heel dichtbij kunnen komen. En wie er voor openstaat, kan mee op zoek. Door op reis te gaan.

En zo kwam Intuïtief Traject op mijn pad terecht. Onderweg, tijdens mijn reis, werd mijn pad gevolgd naar waar het op dat moment moest zijn. Zoals dat soms kan gaan. Ik was er niet naar op zoek,  ik kwam hier en wist het. Dit was de plek om mijn rugzak te legen, hier ontving ik ruimte. En zo begon ik met legen, 11 lessen lang. Iedere week opnieuw doorzocht ik mijn rugzak naar iets wat ik weg wilde gooien. Ik zette ‘m wijd open. En vandaag vertel ik jullie het laatste pad van cursus 1, voordat ik verder wandel naar cursus 2.

Want als ik terugkijk op mijn reis bij Intuïtief Traject in het afgelopen halfjaar kan ik met overtuiging laten weten dat iedere les mij iets heeft mogen geven.

Met bibberende benen zat ik, verdwalend in de woorden van de leraar, in een lokaal met vreemde mensen, hartkloppingen van de spanningen en zwetend van de onrust om wat ik allemaal voelde. Maar ook voelde ik steeds vaker de zon door mijn lichaam stralen, ik liet onrust los en fysieke bedrukkingen verlichtte. Ikzelf verlichtte stukje bij beetje. Mijn rugzak begon vanuit zichzelf weg te gooien.

En hoe meer wijd open ik mijn rugzak zette, hoe meer ik voelde. Ik voelde de plekken van emotie in mijn lichaam. Ik voelde dat er dingen veranderde, ik voelde steeds meer wat en wie ik ben. Ik voelde dat alles er mag zijn, altijd en overal. Jij en ik mogen er zijn, zonder oordeel. En zo ervaren we allemaal ons eigen thema. Tijdens de cursus hebben we de mogelijkheid gekregen om onze eigen thema’s te omarmen en aan te gaan. We hoefden ook niet te praten, ieder tijdens onze eigen reis. Verdriet, pijn, blijdschap, ultiem geluk was wat mijn rugzak en dus uit mij kwam. Mentaal en fysiek zweefde het om me heen.

We leerden met oefeningen en kregen handvatten aangeboden om te ervaren. Kleuren die vanuit het hart van de aarde via mijn voeten naar binnenstroomden, visualisaties over de gronding waar ik op begon te vertrouwen, mijn eigen zon die altijd boven mij haar stralen laat schijnen, het aanvoelen van energieën van medecursisten, het loslaten van plaatjes en dus van perfectie, het zetten van onze aura en wegduwen van iets wat niet langer meer in ons leven hoort of past. Loslaten. Er was ruimte, een opening. Alles wat was en is mocht er zijn, altijd en overal. En dat maakt mij ontzettend dankbaar dat ik mijn pad voor een deel bij Intuïtief Traject heb mogen bewandelen. Ik kan nog heel veel woorden hieraan geven, maar het enige wat is gebleken is de ervaring van verandering. Alleen. En toch samen.

Lees je de volgende keer mee met mijn volgende stukje reis? ”

“In basiscursus 1 en 2 heb ik ervaren, dat het zo fijn is om uit mijn ‘ratio-hoofd’ en naar mijn innerlijke gevoel en weten te kunnen gaan. Daar hoef ik niet op de omgeving te letten, mijn woorden af te wegen of naar de mening van anderen te luisteren.”

“De eerste cursus heeft me meer gebracht dan gehoopt/verwacht. Ik heb basiscursus 1 als zeer prettig ervaren, bijna een openbaring; door deze stap te nemen is mijn dagelijks leven een stuk makkelijker en rustiger geworden. Tijdens de les kwam ik regelmatig “gevoelige “plekken tegen, waardoor het niet altijd plezierig was. Ik ben nog duidelijk zoekend maar wonderlijk brengt elke les weer een actueel aandachtspunt waar ik mee bezig ben c.q worstel. Zeer waardevolle tools en eenvoudig toepasbaar.”

“Pfff………. het is soms best intensief hoor. En ik merk allerlei kleine veranderingetjes op. Bijvoorbeeld dat ik op mijn werk soms even wegloop uit een situatie waar de energie me niet aanstaat. Dat zou ik voorheen niet gedaan hebben, dan zou ik doorbijten met als gevolg dat ik doodmoe thuiskom. Of dat ik me bewust wordt dat ik  mijn eigen ruimte wil afbakenen. Tijdens de les kom ik mijzelf tegen op de momenten dat ik als gevolg van de diepe ontspanning en stilte in mijn hoofd  in slaap neig te vallen. Tja, ik vind namelijk dat ik overal het optimale uit moet halen dus  ook uit deze cursus. Ik heb me nooit eerder zo bewust afgevraagd wat ik nou in wezen, diep van binnen, eigenlijk wil omdat ik zo bezig ben om het “perfect” te willen doen.  Confronterend dus, maar ook enorm verrijkend. “(basiscursus 2)

“Dagelijks grond ik me nu , waardoor ik dichter bij mezelf kan blijven: ik durf meer te voelen en heb ontdekt wat bij mij hoort.
Ik ervaar meer bestaansrecht: dat ik er mag zijn zoals ik ben. Daardoor kan ik liever en zachter voor mezelf zijn, wat mijn zelfvertrouwen heeft doen toenemen.
Het is gemakkelijker mijn volgende stap te zetten, ik laat me niet beïnvloeden door wat anderen willen of vinden maar wat ik zelf wil.”

“Before I started here
I was always seeking for peace
I was searching everywhere
But kept feeling restless
It always felt like there was something missing
And I kept searching for the missing pieces

I didn’t feel whole
I couldn’t fully be myself
My head was a mess
I was even a little anxious
The life I lived didn’t suit me well

I felta little lost
And wasn’t sure which way to go

Now I’ve found that the shattered pieces were still here
I found them in myself
Don’t need anything else to feel whole
I can’t fully explain this
But I’m more myself now
And everything around me slowly falls into place

I can accept the way my life unfolds
And have faith that everything that happens is okay

I doubt less
cause the mess in my head is tamed
I can see things more clearly
I trust my  intuition
It guides me
I feel like I don’t have to worry
cause I carry peace in my own body”
( geschreven na de basisopleiding)

 

 

terug naar vorige pagina