Pfffffff……..ben jij ook zo moe?

Pfffffff……..ben jij ook zo moe?

Alles om ons heen is in beweging.
Alles gaat nu anders.

Je hoofd wil het begrijpen.
Je ego is het aan zichzelf verplicht er iets van te vinden.
Je emoties dringen om voorrang in je lijf.

Ja.
Natuurlijk word je moe van alles wat er gaande is.
Alles om je heen is in beweging en je bent  op zoek naar vaste grond. Naar houvast.

Hoe doe jij dat?

Ga je ……….
Feesten
Cocoonen
Studeren
Schoonmaken
Sporten
Gamen
Zoals je het altijd gewend was.

En……………?
Werkt het?

Of ben je in gedoe terecht gekomen omdat het niet meer werkt?

Ja, gedoe.
Daar word je moe van
Alsof alles dan ook alleen maar uit gedoe bestaat, niets gaat meer vanzelf.

Het ligt dus aan het gedoe.
En hup daar ga je met het gedoe bezig.
Oplossen, ontkennen, vergelijken, beredeneren, ontwijken, ophemelen.

Ja, daar word je moe van.

Als alles verandert, verander jij mee omdat je deel uitmaakt van het systeem.

Maar behalve dat het alles en iedereen ontregelt en raakt, is het een grote uitnodiging tot bezinning.

Wat voor jou echt van waarde is
Wat je nieuwe plek is in de nieuwe wereld

 

Oké

Daar zat je misschien niet op te wachten.
En het voelt alsof het je allemaal overkomt.

Toch heb je een keus.

Om je met het gedoe bezig te houden óf met dat wat er voor jou echt toe doet.

Energie beweegt zich altijd in die richting waar de aandacht naar uitgaat.
Jij kunt aan jouw energie kleur, vorm en richting geven.

Waar kies jij voor?

Waar schenk jij aandacht aan?

 

Oeps.

Daar heb je het gedoe alweer.

Want je weet eigenlijk niet zo goed wat er voor jou werkelijk toe doet.
Waar je goed aan zou doen. En hoe je dat dan kunt gaan bereiken.

STOP

Stop om je met gedoe bezig te houden.

En wacht dan af.
Het is even wennen omdat je zo gewend bent om je met gedoe bezig te houden.

Waar kies jij voor?

 

Onderweg: vind en volg je eigen weg

Er zit een man langs de weg. Moedeloos staart hij voor zich uit. Zo nu en dan stopt een voorbijganger en vraagt of hij kan helpen. Gretig gaat de man erop in. Ik zoek het doel van mijn leven, zegt hij. Ergens daar verderop moet het toch zijn, is mij ooit verteld. Maar zo lang ik al zoek, ik heb het nog steeds niet gevonden.

Vol enthousiasme vertellen de meeste voorbijgangers wat volgens hen de weg is die hij moet volgen. Maar na elke raadgeving zucht de man, schudt het hoofd en zegt dat hij die weg al heeft gevolgd. Een enkeling haalt de schouders op en gaat verder.

Wie ben ik?
Aan het eind van de dag schuifelt een oude man langs met een bos uien in zijn hand. Hij wil passeren maar de man langs de weg roept hem. Aarzelend gaat de oude man naar hem toe en vraagt wat hij wil. Opnieuw stelt hij zijn vraag. “Ik zoek het doel van mijn leven”, zegt hij. Ergens moet het toch zijn. De oude man knikt. “” Ga naar de rivier verder op, was je gezicht. Was vooral je ogen goed uit en je zult het zien.” Helemaal gelukkig springt de man overeind, rent naar de rivier. Wast zich en wast vooral zijn ogen goed en kijkt om zich heen. Maar wat hij ziet, is hetzelfde als altijd. Teleurgesteld wil hij al verder gaan, maar dan denkt hij: “Misschien heb ik me wel niet goed genoeg gewassen.” En opnieuw wast hij zijn gezicht en zijn ogen. Op dat moment ziet hij zijn spiegelbeeld rimpelen in het water en denkt: wie ben ik eigenlijk?

Vele wegen
Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Vele wegen leiden naar de top van de berg. Maar wat is jouw weg?
Wie weet dat eigenlijk?
Wanneer je om je heen kijkt, luistert en leest,  zul je uiteindelijk veel meningen te weten komen over wat de juiste weg is. En wat volkomen foute wegen zijn. En misschien heb je al vele wegen bewandeld die een ander je voorgehouden heeft als zijnde de enige juiste weg.

Jouw bron
Wat we cursisten in de lessen  intuïtieve ontwikkeling  laten ervaren, is dat ieder zijn eigen weg moet vinden en volgen. Dat ieder in zich een eigen bron van weten heeft, van waaruit hij kan leven. Dat ieder zijn eigen waarheid heeft en leeft.
Of, om een zin uit de christelijke religie eens anders te gebruiken:
Ik ……… (vul hier je eigen naam in) ben de weg, de waarheid en het leven.
En dan gaat het om het wezenlijke ik dat zichzelf vormgeeft. In een lichaam op aarde ervaringen heeft. En daardoor zijn inzicht, zijn weten, kan vergroten.

Jouw zijn
Dan gaat het om totale verantwoordelijkheid voor je eigen handelen en niet-handelen. Voor de weg die je volgt en de persoon die je bent in communicatie met de ander en de wereld.
Totaal zijn wie je in wezen bent.
To be or not to be. That’s the question. Te zijn of niet te zijn.
Dat is waar het om gaat. Dat is de queeste, de zoektocht.
Dat geldt voor jezelf, maar ook voor al die andere waardevolle
wezens om je heen.

Jouw weg
Dit vraagt om het leren kennen van jezelf. Om niets van jezelf en van je ervaringen af te doen als waardeloos. Want door het onderzoeken van jezelf en je ervaringen ontstaat je inzicht. Ieder wezen is op de wereld gekomen om op een bepaald
gebied iets te ontdekken. Iets te ervaren. Je hebt een kerndoel als je op aarde komt en je neemt inzichten mee uit vorige levens. Daarmee ga je op weg. Jouw weg. Soms ben je de weg kwijt door allerlei oorzaken. Maar iets in je weet wat je ook al weer van plan was. En daarmee kun je altijd opnieuw contact maken. Probeer maar.
Oefening: “Wat was ik ook al weer van plan”

mijn weg
openheid van hart
op weg zijn naar een eigen
intuïtief traject
met de bron
van mijn leven
in de armen

Je lichaam wil z’n wijsheid graag met je hoofd delen.

Maar dan moet het wel luisteren. De boodschappen van je buik, je hart of je elleboog hebben je wat te vertellen. Elk lichaamsdeel, litteken en elke lachrimpel heeft een eigen verhaal. Vaak wil je geen boodschappen ontvangen. Je hebt haast, zit niet te wachten op gedoe, twijfelt of bent in wezen bang voor de boodschap. Je wilt het liever niet onder ogen zien.
Dus ga je door met doen alsof er niets aan de hand is en met dat wat je hoofd of je ego zo enorm belangrijk vinden.
Maar het kan ook anders.

Je kunt in gesprek gaan met je lichaam. Door vragen te stellen ontdek je wat van waarde is voor jou en kun je daar naar gaan handelen.
Je lichaam geeft namelijk antwoord door direct te reageren.

Stel je voor dat je een afspraak hebt met een fijne vriend, met wie je geregeld het lief en leed in elkaars leven deelt. De avond van tevoren voel je jezelf heel onrustig. Het flitst even door je heen dat je geen zin hebt in die afspraak. Maar dat is voor je hoofd zo onvoorstelbaar dat je het meteen de kop indrukt.
De volgende ochtend sta je op met een raar gevoel in je maagstreek, het ontbijt smaakt je niet.
Je bent snel geïrriteerd en snauwt je gezinsleden af. Het kost je moeite om je op je werk te blijven concentreren. Je zet een extra tandje bij, want dat is zoals je het gewend bent van jezelf. Totdat je ’s middags jezelf in een spiegel ziet. Weer zo’n flits. “Ik heb geen zin” gaat her door je heen en als je er even bij stilstaat kun je voelen dat je lichaam hierop resoneert. De onrust raast door je lijf en het roept “ik wil niet”.

Als je hoofd ook maar even de kans krijgt om ertussen te komen zou het iets zeggen als: “stel je niet aan, het is altijd leuk en we hebben elkaar zoveel te vertellen; hij kent me al zolang en weet wat ik zou moeten doen; ik kan het niet maken om nu nog af te zeggen; het kan gewoon niet dat ik geen zin heb om hem te zien.

En dan dringt het door: wat is met mij aan de hand…….vraag je aan je spiegelbeeld.
Stel je voor dat je deze vraag, die uitgaat van een probleem, negeert en een andere vraag stelt.

Een vraag waarbij je jezelf afstemt op je buikgebied dat zich roert.

“Wat heb ik nodig?” vraag je terwijl je bereid bent om naar het antwoord te luisteren.
Dan is er een antwoord voelbaar.

Misschien ontsnapt je een diepe zucht, ontspant je lichaam zich, spieren worden lichter, Je ziet het ineens voor je hoe je de avond thuis doorbrengt want eigenlijk heb je rust nodig. Een soort opluchting komt er over je heen. Een geruststellend gevoel. De verwarring verdwijnt uit je hoofd, het kost je geen moeite om je vriend te laten weten dat je nu behoefte hebt aan een avondje voor jezelf.

 

Waar wil jij zijn in jouw leven als alles mogelijk is?

Buiten was het onstuimig, de winter ver weg en onzekerheid over een virus dichtbij.
Mondiaal schuurt het, borrelt onder de oppervlakte.

Ook jijzelf kunt het gevoel hebben dat je klem zit, niet vooruit komt. Je durft wel te dromen en hebt ideeën over het verwezenlijken van je verlangens en behoeften maar net als je denkt dat je ze te pakken hebt en in actie wilt komen, glippen ze als zand weer tussen je vingers door.

Je voelt dat je iets te doen hebt.
En toch raak je steeds in conflict.

Je wilt meer tijd voor jezelf om thuis te zijn maar je wilt ook die nieuwe functie.
Gaan voor verandering maar niet je zekerheden opgeven en al helemaal niet willen mislukken.
Een gezinsleven met kinderen maar je wilt ook in je eentje op reis.
Je wilt zichtbaar zijn op social media maar je wilt er niet 24/7 mee bezig zijn.
Hoe simpel is de verklaring!

Alles waar we namelijk niet aan gewend zijn, raakt angst aan waardoor we toch weer het “oude vertrouwde”, dus veiligheid verkiezen boven het aangaan van nieuwe avonturen. Dus zodra je een stap zet gaat tegelijkertijd de rem erop. En zo belemmeren we onszelf om te groeien. Te groeien in de richting die we onszelf, onze dierbaren en de planeet in wezen toewensen.
Alles wat “is “ kent meestal ook zijn tegenpool en is daarmee potentieel conflicterend.
Deze tegenstelling hoort bij het leven en biedt de kans om te onderscheiden wat werkelijk van waarde is voor jou. Tegengestelde polen zijn de motiverende krachten in onszelf.

Maar wat een geploeter en geworstel om uit het conflict te komen.
Gevormd door het leven ligt het voor de hand dat je je voorkeuren ontwikkelt voor één van beide polen. En kun je niet geloven in de haalbaarheid van de andere pool.

Zo lijkt het onmogelijk dat je twee avonden in de week niet thuis bent voor je gezin omdat je als ouder áltijd beschikbaar dient te zijn. Is kiezen voor stoppen met een studie ondenkbaar want daar gáát je toekomstperspectief en houd je je mond over het familiegeheim omdat het not-done is om kwaad te worden.
Je bent beland in de wereld van polarisatie: in óf -óf modus.
Of jij óf ik, óf dit óf dat.

Hoe bevrijdend kan het zijn als je kiest voor de én-én modus!
Ik wil mijn zieke vader verzorgen én ik wil hetzelfde inkomen behouden.
Ik wil mijn collega’s zeggen waar het voor mij op staat én ik wil hun respect behouden.
Ik wil liefhebben én ruziemaken.

Zo’n mindset maakt het mogelijk dat oplossingen die je voorheen niet voor mogelijk had gehouden zich aan gaan dienen. Er openen zich dan nieuwe perspectieven doordat de energie kan stromen in de richting die jij op wilt gaan en niet langer naar de pool waarmee je in conflict komt.

Waar wil jij in je leven zijn als alles mogelijk is?

Neem de tijd om dit te dromen.
En geef je jezelf daarna een liefdevolle schop onder de kont: om in beweging te komen, het nieuwe avontuur tegemoet, een kans voor verwondering.
Want energie moet vrijuit kunnen stromen.

Ben jij zo’n type die lijstjes maakt?

Eentje met argumenten voor.
Eentje met argumenten tegen.

En als je dan met veel pijn en moeite hebt gekozen begint het ergens in jou te knagen

Is dit wel het goede besluit?
Doe ik hier wel verstandig aan?
Is dit wel wat ik wil?

Of ben je het type dat kiezen alsmaar uitstelt.
Of niet kiest, gewoon geen keuze maakt.

Hoe maak jij eigenlijk jouw keuzes?
Vanuit je hoofd, je hart.
Met de hete adem van anderen in je nek. Familie, vrienden, collega’s.
Vanuit schuldgevoel of prestatiedrang.
Ben je bij voorbaat al bang voor de consequenties van je keus.
Ga je meteen voorwaarden stellen.
Doe je lekker nonchalant of ga je er helemaal voor.

Als kiezen een ding is geworden is jouw leven en je het anders wilt gaan doen dan weet je ook dat meer van hetzelfde vaak niet helpt!
Bij het maken van keuzes die waarde en betekenis voor jou hebben kom je er niet uit met alleen je verstand.
Je pijnigt je hersens, googelt en piekert erop los, hebt je lijstjes met argumenten al binnenstebuiten gekeerd en voert nogmaals een inspirerende gesprek met vrienden.
En toch twijfel je, stel je uit of ontdek je dat je foute keuzes maakt, soms steeds opnieuw.

Bizar toch. Dat wanneer een keuze goed lijkt uit te pakken (aan de buitenkant) het toch gaat wringen op den duur. Alle lijstjes zeggen ‘Ja doen’ Maar je merkt dat je er toch niet gelukkig van wordt, dat er iets niet klopt.

Blijkbaar is je keuze dus niet in overeenstemming met je diepste wezen!
Keuzes die kloppen voor jou, maak je door óók je intuïtie te gebruiken.

Je maakt contact met je weten zonder oordeel, ideeën, overtuigingen en eerder opgedane ervaringen.
Je weet namelijk meer dan je denkt!
Want laten we eerlijk zijn, ergens weet je wel wat je wil.

Maar hoe lastig is het om je ratio en intuïtie als een slimme mix te laten samenwerken.

Toch is het daar, in die black box, waar je moet zijn. Een plek buiten tijd en ruimte om, met een schat aan wijsheid. De toegang verkrijg je door je intuïtie te gebruiken. En iedereen kan zijn intuïtie trainen en leren gebruiken. Ga maar eens na in jouw leven hoe beslissingen op basis van je intuïtie hebben uitgepakt. Hoe het je helder werd. Zonder inspanning. Zonder te denken.

Voor een krachtplek hoef je niet naar Brugge

Werelderfgoedstad Brugge heeft meer te bieden dan historie, commercie en gastronomie.
Dat werd me duidelijk toen ik in de crypte van de Heilige Bloedbasiliek zat.

Hoewel er een brede toegangstrap was die bezoekers de basiliek in leidde naar het Heilig Bloed, dé trekpleister, werden we bij aankomst als een magneet aangetrokken door de trap naar beneden, de crypte in. Het ligt onder straat niveau waardoor het binnen donkerder is. De Heilige Bloedbasiliek bestaat eigenlijk uit twee kapellen boven elkaar, de Heilige Basiliuskerk uit de 12e eeuw en het onderste deel de Heilige Basiliuskapel.

Je komt terecht in een sfeervolle ruimte in romaanse stijl waar het licht van bovenaf naar binnen valt. Zo ook in de hoek waar een houten beeld  van christus, genageld aan het kruis, staat.

Hier in de crypte van de Heilige Bloedbasiliek ben je op een krachtplaats.

Onze voorouders in de Lage Landen situeerden heiligdommen, verdedigingswerken, dorpen en boerderijen op plekken waar relatief sterke leylijnen zich kruisen, leycentra. Zij waren zich bewust van deze plaatsen in het landschap en voelden dat deze plekken in verbinding staan met de oorsprong van alles. Deze verkeersknooppunten van positief geladen energie  zijn krachtig. En daarom creëerden ze er rituele ofwel heilige plekken waar ze in contact trachtten  te treden met de goden en de kosmos.

Als je er gaat zitten ervaar je er een soort gelukzaligheid met een helende werking.
Met deze onvoorwaardelijke liefde, ook wel christusenergie genoemd maak je heel makkelijk contact. Velen hebben hier hun hart uitgestort, verdriet en zorgen achtergelaten en zijn lichter naar huis gekeerd. Ze hebben zich ( voor een deel) van hun lijden verlost. Je ondergaat als vanzelf een healing.  Het herinnert je hele systeem aan je volledige potentie, aan je weten over heel-zijn

Om je verbonden te voelen met allen die je hier zijn voorgegaan  kun je ritueel een kaarsje aansteken.

Natuurlijk zijn we ook boven wezen kijken in de basiliek die, gebouwd in onder andere een neogotische stijl, een geheel andere sfeer uitstraalt.  Er zijn meerdere versies hoe het stukje stof met bloed van Jezus heeft geleid tot de bouw van de Basiliuskerk.

Met gepaste eer wordt je beurtelings toegelaten op een  verhoging  waar een geestelijke  is gezeten achter het relikwie . Een vrijwilliger sommeert je  je mobiele telefoon op te bergen.

Via de luidspreker word je uitgenodigd om je hart te luchten.

Wij hebben slechts toegekeken, nog genietend en stromend op de genezende kracht van liefde van de kapel beneden.

Je hoeft natuurlijk niet naar Brugge om de positieve werking van een krachtplaats zelf te ervaren. Ook in Nijmegen en omgeving vind je krachtige plekken, die de aarde met de kosmos verbinden…
Zo ligt  de St. Stevenskerk om de hoek en de koortsboom in Overasselt bereik je wandelend.

Energie stroomt waar het niet gaan kan

“Nou zeg, hoe kan dat toch, het is zo opvallend.

Elke week heb ik het gevoel dat er in de les precies aan bod komt waar ik die week mee bezig ben geweest. Alsof het helemaal over mij gaat. Alsof je in mijn hoofd en mijn leven kijkt”.
Een verbaasde cursist van de cursus basis 2 intuïtieve ontwikkeling kijkt me aan na de meditatie/instromen.

Ja, bijzonder blijft het.
De energie gaat stromen wanneer je je intentie hebt neergezet.

En dat doe je wanneer je verbind aan het volgen van een cursus en elke week in de auto of op de fiets stapt om in de kring te komen zitten.
En ja, bijzonder blijft het, die enorme wereld in jezelf die te ontdekken is door de aandacht naar binnen te keren.
En soms kom je er liever iets NIET tegen.

Dan gaat bij ons de telefoon.
“Ik kom niet naar de les, ik voel me niet zo lekker”.
“Ik heb moeite met de leraar”
” Het is zo anders dan ik had gedacht”

Doordat jij het proces al in gang hebt gezet ( je hebt gekozen voor deelname) is de energie echter al aan het stromen .En deze stroom wordt sterker naarmate het moment waarop je er daadwerkelijk je volle aandacht op richt in je binnenwereld.

Dan is er moed voor nodig om toch te komen, de weerstand er te laten zijn.
En…. mis je de les……dan mag je die later inhalen.

Energie wordt volgens Wikepedia ook aangeduid als de mogelijkheid om een verandering te bewerkstelligen.

 

 

Healing klinkt niet geruststellend

‘Proberen?’ zegt mijn vriendin.
Je schudt je hoofd. Dat is toch niets voor jou, waar heb je nou een healing voor nodig. Je bent niet ziek, voelt je prima en bent best lekker bezig in je leven.
Toch moet je bekennen dat je vriendin de laatste maanden wel is veranderd. Maar wat dat nou precies is, daar kun je de vinger niet opleggen. Ze ziet er hetzelfde uit, maakt dezelfde rare grappen en kan nog steeds niet tegen haar verlies bij een spelletje.

Maar ze is…

Als je er dan woorden aan zou moeten geven zou je zeggen, meer zichzelf en in balans.

Maar je hebt haar al een keer bedankt voor de uitnodiging om mee te gaan naar een healingavond bij Intuitief traject.

Want je hebt helemaal geen zin om je over te leveren aan iemand die iets met je doet waarvan je eigenlijk geen flauw idee hebt wat ie doet.
Dat weet je ook niet als je je auto naar de garage brengt maar die is dan wel zichtbaar gerepareerd.

Waarom zou je het dan doen?
Hoewel healen letterlijk genezen betekent, dekt heel-worden beter de lading.
Meestal is je energiesysteem ‘in balans’, maar door ziekte, allerlei prikkels of gebeurtenissen in ons leven (of zelfs vorige levens) kan een verstoring ontstaan. Voordat problemen zich lichamelijk of geestelijk manifesteren zijn ze al in het energieveld waar te nemen in de vorm van blokkades.

Iedereen heeft te maken met onverwerkte emoties en ervaringen, vastgeroeste patronen of denkbeelden en opgehoopte stress.

Energieverstoringen. Dus. Het stroomt niet vrijuit.
Een healing stimuleert beweging in wat vast zit, verheldert wat troebel is en brengt evenwicht in disbalans.

Tja, en als je eerlijk bent.
Herken je dat.
Dat het niet altijd stroomt en dat je dan niet goed kunt voelen wie je bent en wat bij je past. Je twijfelt, hebt moeite met keuzes, raakt in de war of gaat stug door, bent uit verbinding met jezelf.

Dus een healing zorgt voor herstel van de balans in jezelf.
En helpt je, je persoonlijk te ontwikkelen en verdiepen.
Ook kan er inzicht ontstaan in de achtergronden van een ziekte of een probleem.

 

Alleen weet je dan nog steeds niet wat een healer precies doet.
Healing doe je zèlf.
Een healer heelt niets vóór jou. Bij een healing ondersteunt de healer jouw proces met behulp van je eigen helende vermogen zodat de energie kan stromen naar waar het nodig is. Er wordt niets toegevoegd of weggehaald.

Geen hocus pocus.

Je kunt rustig op de stoel zitten en hoeft slechts bereid te zijn te ontvangen en los te laten.

En als je eerlijk bent is het een geruststellend idee dat iemand anders jou even kan helpen om het zelf te doen: de stroom van je leven ervaren.

 

Je wilt het liever zelf doen?
Overweeg dan om onze healingopleiding te doen.

Je kunt natuurlijk ook je vriendin uitnodigen voor onze Open Healing avond.

Dankbaar terugkijken naar 2018

“De dankbaarheid. Het jaar 2018. Diepe dalen en grote hoogtepunten. De rauwheid van het leven, de duisternis en alle pijn. De bloei van het leven, de ontwikkeling en alle liefde. De mensen, de verbinding, het weten. Ontmoeten, ontdekken, ontspannen. Het gemis, de traan, het oogverblindende en onwaarschijnlijke. Het zien, het voelen, het aanraken. De kracht van leiding, vertrouwen en inzicht. Het onwetende. De overschreden regels en de vrijheid. Het vliegen, zweven en beleven. Daar. In onbehapbare dimensies, levens en gevoelens. Het ego. Het knokken. Werken en rusten. De stappen, zoveel sprongen. Vooruit, achter en verder dan ogen reiken. Daar in de verte. Het licht. De liefde. De saamhorigheid, de beloftes en de verlangens. De innigheid en openheid. Het hart, de ziel. De taal. Het bloed dat weer stroomt. De woorden in eindeloze boeken. Ademloze gesprekken. Het springen, dansen, lachen en vallen. Het reizen en de vernieuwing. De grijpende noten van muziek. Het ongrijpbare van de zinnen. De afwezigheid en het bestaan. Het weerhouden van en het leren in onze thema’s. De onderwerpen van toen en nu. Vroeger, hier en morgen. Doorheen. Aankijken. Rennen, ver en verder. Bewust. Een eindsprint. En stop. Bedachtzaam en ontwaakt. De handen uitgestoken. Wij.”

De bookshop in regenachtig Dublin

Laura is cursist en schrijft reisverhalen. Bij Intuïtief Traject is zij een persoonlijke reis aangegaan. In haar blog schrijft ze over haar ervaringen.

In het regenachtige Dublin viel de bookshop direct op. Met een felgroen gekleurde etalage en hangende boeken binnenin scheen het in de droevigheid van de dag. De warme sfeer werd bij binnenkomst meteen duidelijk. Het voelde er liefdevol en zacht, rust en kalmte. Een vrouw zat tussen de boeken op haar typemachine te tikken, de eigenaresse vernam ik. Ik liep wat rond en zag vooral oude, bruine boeken. Historische boeken die al jaren in de kast stonden om gelezen te worden. Achterin de bookshop stonden twee oude stoelen. Ik keek nog wat rond en ondanks de hoeveelheid boeken pakte ik er geen uit de kast. Ik was te overprikkeld misschien, onrustig in mijn hoofd, en voelde mij niet volledig in staat van liefde verkeren. En op het moment dat ik dat bewust besefte begon ik bijna automatisch weer te voelen. Ik ging van mijn hoofd weer terug naar mijn hart. De liefde door mijn lijf begon ik te voelen en omarmen in die paar minuten dat het duurde. En hoe meer ik weer terugkwam in mijn lichaam, hoe meer ik mij weer op mijn gemak voelde. Alsof je op bepaalde momenten ineens een knopje om kunt zetten. Ik voelde het veranderen en mijn hoofd werd rustig, mijn hart in vrede.

Ik ging zitten in een van de stoelen en bracht mijn lichaam tot rust. Ik keek naar links en zag een bordje ‘religion’. Niet altijd de eerste genre die ik uit zou kiezen, maar een boek viel me vooral op. Het was oud-bruin en ik pakte het zonder na te denken uit de schap. “Unexpected Freedom” stond er op de voorkant. Geen beschrijving van het boek op voor- of achterkant te vinden. Ik bladerde door het boek en vond de volgende alinea: it might come as quite a surprise, when suddenly, in the middle of our striving to attain or get rid of something, we find our heart opening like a window, revealing to us the spacious vista of an unexpected kind of freedom: the freedom to fully meet ourselves as we are right now; the freedom to fully experience all the situations and emotions that seem to be obstacles to our happiness, without having to believe in or follow theier apparant messages. What allows us to abide in that unexpected freedom, finding stillness and clarity in the eye of the storm, is a spacious, embracing awareness of the present moment.

We praten wel eens over ‘toeval’ bij het tegenkomen van dit soort boeken die precies aansluiten bij je gevoel of wens. Of het tegenkomen van bepaalde mensen met een bepaalde boodschap, of tegen een situatie aanlopen die op geen beter moment had moeten komen. Ik betrap mezelf er steeds vaker op wanneer ik uitroep ‘dat is toevallig!’ tegelijkertjid in mijn weten iets zegt; natuurlijk is dat geen toeval. Alles wat we uitstralen met onze gedachten, komt als vanzelf op ons pad terecht.

Wat ik heb gemerkt sinds ik mij vaker en bewuster afstem op de liefde van de ziel is dat er toevalligheden die geen toevalligheden zijn op me afkomen. Ik hoef niets meer te doen dan Zijn. Hoe vaker je je afstemt, hoe vaker je terugkrijgt waar je onbewust naar hebt gevraagd. Het maakt gesprekken met mensen interessanter, het maakt random ontmoetingen ineens vanzelfsprekend, het maakt de natuur mooier, het maakt boeken, films, quotes of songteksten zinvoller. Het maakt jouw totale Zijn betekenisvol.

Het boek in de bookshop was deze week een duidelijk voorbeeld van even uit mezelf getreden zijn naar weer bewust bij mezelf zijn en hier een klein kadootje voor terugkrijgen.

Oh, en terwijl ik dit blog zit te typen, op een zaterdagochtend om 10 uur, zie ik een pop-up verschijnen van een binnenkomende mail. Mijn leraar mailt over de opdracht van de volgende les. Mogen we dit ook meenemen als geen toeval?